Marzanna, zimowa panna,
w słomianej sukience rozpostarła ręce.
W lęku drżąca cała, topić się nie chciała.
z rozwichrzonym włosem, ognie ją poniosą.
Niechaj śnieg i mrozy wiośnie się ukorzą
i porą radosną zawitaj nam wiosno!
21 marca pożegnaliśmy zimę,a powitaliśmy wiosnę.Kolorowym, kwiecistym korowodem przeszliśmy uliczkami naszego osiedla spiewając posenki o zimie i o wiosnie.A na koniec na placu przedszkolnym spalilismy naszą zimową kukłę.W starożytnych wierzeniach słowiańskich topienie czy palenie kukły Marzanny miało na celu symboliczne przegonienie zimy, a w zamian zaproszenie ciepłej, urodzajnej wiosny. Ta rytualna ofiara, reprezentująca samego ducha zimy, miała przynieść oczyszczenie i odnowienie, otwierając przestrzeń dla nowego życia.
